---

Neden ülke olarak kendimize birilerinin ayarına yükselme veya diğerlerinin seviyesine düşmeme gibi bir rol biçtik acaba?

Neden tarihte hep olduğumuz gibi en önde giden olmayı kendimize yakıştıramıyoruz?

Biz değil miydik Ergenekon’dan çıkan?

Biz değil miydik Malazgirt’le Anadolu’yu Türk vatanı yapan?

Biz değil miydik İstanbul’u fetheden?

Biz değil miydik Çanakkale’de yedi düveli yenen?

Ne oldu ki bize?

Japonya AB’ye mi girdi?

Çin AB’ye mi girdi?

Hindistan, Brezilya AB’ye mi girdi?

Girdi de bizim mi haberimiz olmadı?

Laik, demokratik ve sosyal bir hukuk devleti, güçlü ekonomi, güçlü siyaset, İnsan haklarına saygı, fikir ve düşünce özgürlüğü, ferah ve refah içinde mutlu ve geleceğe güvenle bakan, tam bağımsız bir Türkiye...

Bunu ben, sen, o kısacası hepimiz istemiyor muyuz? Ayrıca da haketmiyor muyuz?

Liderlerimiz o makamlara niçin geliyorlar, bütün bu istenenleri sağlamak için değil mi?

AB’ye girmek için değil ama halkınız için zaten yapmanız gerekmiyor mu bütün bunları?

O zaman neden bu AB sevdası?

AB, AC ya da A dan Z ye kadar ne varsa hiçbirini istemiyorum.

Onlar olmadan da biz bunları yapabilecek güçte ve inançta değil miyiz?

Kanımca, Atatürk’ün her sözünü ama en çok da şu sözünü hep hatırlamalı ve idrak etmeliyiz:

“Muhtaç olduğun kudret damarlarındaki Asil kanda mevcuttur!”

Tu-kiie

---