---

biraz uzun olabilir ama okumanızı tavsiye ederim

BIM'DE ESKI SEVGILIYI GÖRMEK



Zordur bir zamanlar sevdiğiniz kişinin Blume tuvalet kağıdı aldığını görmek,

çok zordur onun Le Cola içtiğine şahit olmak, çok zordur...

Hani pek samimi olmadığınız birisiyle yan yana yürümek

zorunda kalırsınız ya, işte öylesine zordur.

"Hayatın nereye doğru yol aldığını kestiremiyoruz.

Aslında insan gözü kapalı yaşıyor bence. Nereye gittiğini bilmeden öylece savruluyor.

Bazen açıyor gözünü, bir bakıyor aşık olmuş.

Sonra yine kapıyor açtığında bakıyor terkedilmiş veya terketmiş.

Sonra yine kapıyor, açtığında görüyor ki yaşlanmış. Şuursuzca geçiyor yıllar.

Kırışan bir yüz. Ben miyim diye bakıyorsun aynaya. Evet evet benim galiba".

Romanım aslında harika gidiyordu. Baş karakterim

Filip bu düşünceleri aslında kendi kendine söylüyor gibi gözükse de

topluma çok saf bir şekilde yaşıyorsunuz mesajı veriyordu.

Mükemmel metaforlarla okuyucuyu kendinden geçirtecektim.

Daha ilk günden romanı yarılamıştım, hızlı yazıyordum.

Aslında bu gazla bitirirdim akşam ezanına kadar ama bir de baktım ki

bana güç veren iki dostum da bitmiş. Patito ve Le Porta.

Patito yerken kendimi muazzam bir hayal havuzunda buluyorum nedense.

Bana güç veriyor ve kuruyan bogazımı nemlendirmek için içtiğim

Le Porta sayesinde de daha bir coşuyordum. ama işte Filipin de dediği gibi

hayat hiç de istediğimiz gibi gitmiyor.

Son Patitoyu da attım ağzıma ve BİM'e doğru yola çıktım.

Zaten iki adım ötesi BİM. Annemin terliklerini giyip çıkayım lan dedim,

kim iki saat şimdi bağcık bağlayacak. Ama olgun bir erkek insanda

eğreti duran şeylerin başında anne terliği geliyormuş canlar ben bunu anladım.

BİM her zamanki gibi sakindi. Klima çalışıyor ama soğutmuyordu.

Nasıl bir klima lan bu diyerek incelemeye başladım.

Ama görevli beni balici sandı, çünkü ayaklarımda da acayip terlikler

altımda çamaşır suyu sıçrayıp da rengi atmış bir pijamayla

pek de güzel bir gaspçı havası veriyordum.

"Abi bu klima üflemiyor galiba" dedim. Ama cevap vermedi, işine döndü.

Ben de doğruca Patitoların olduğu yere gittim. Aman Allahım bu ne güzellik.

Bissürü Patito yan yana. Gel de alma. Hemen iki paket aldım.

Zaten sudan ucuz. Bir de Le Porta almak lazımdı. Gittim onu da aldım.

Tam arkamı dönüp gidecekken tanıdık bir ses duydum. Pek bir tanıdık.

Sanki bir zamanlar kulağıma " Aşkım" diye yankılanan bir ses şimdi

"Süt de alalım. Dost süt olsun" diyordu. bir zamanlar kulağıma "Seni seviyorum " diye

yankılanan bir ses şimdi "Yok Muratbey kaşar alalım o daha ucuz" diyordu.

Yavaşça arkamı döndüm. Patitolar ve Le Porta elimden yere düştü.

Evet, eski sevgilimdi bu.

Bir zamanlar sevdiğim kadındı. Bir zamanlar elele tutuşarak mal gibi gezdiğimiz kadın.

Şimdi nişanlısıyla BİM'e gelmiş alışveriş yapıyordu.

Bir zamanlar aşık olduğum kadındı bu. Ve alışveriş arabasında

Le Cola, Blume, Dost süt, Dost peynir, Muratbey kaşarları gibi bir sürü ürün vardı.

Evet bir zamanlar uğruna canımı verebileceğim kadındı bu.

Ben şaşkınlıktan elimdekileri yere düşürünce bunlar birden irkildiler ve

hemen arkalarını döndüler. Ben, beni görmesinler diye hızlıca aşağıya eğildim

ama lanet olası BİM'de raf diye bir şey yok ki.

Tansaş olsa arkadaki adam seni göremez ama raf yerine

kolilerde ürün sergileyen BİM sayesinde saklanamadım.

Peki size sorarım. Siz arkanızı döndüğünüzde, devekuşu gibi saklandığını

sanan ama ayağında ufak numara anne terlikleriyle sıçar gibi çömelmiş ve

kıç çatalı gözüken bir adam görseniz ne yaparsanız? İşte onlar da öyle yaptılar.

Bastılar kahkahayı. Yavaş ve gururu yıkılmışça ayağa kalktım.

Le Portam mahzunca yerden bana bakıyordu. Ben gibi yıkılmış, öylece yatıyordu.

Gözlerine baktım. Le Portanın değil lan, eski sevgilimin.

Bana baktı, mahzun bir bakış görmek isterdim ama alay ediyordu resmen.

Ayaklarıma bakıyordu. Anne terliği giymiş, parmakları ucundan çıkmış bir ayak.

Buydum işte. Sen bu adamla bir zamanlar çıkmıştın.

Şimdiki sevgilin çok iyi giyinmiş ama bir bak bakayım ona. BİM'de bu şıklık?

Sence de biraz samimiyetsiz değil mi?

Ben en azından yakışıyorum buraya. İçimden geldiği gibiyim.

Böyle düşündüm ama sonra hass.ktir dedim. Adam kapmış kızı,

ben de lavuk gibi pijamayla terlikle geziyorum. Kim naapsın lan beni.

"Nasılsın görüşmeyeli?" dedim. "İyiyim" dedi. "Ne güzel" dedim. "Hıhı" dedi.

Gittikçe gerginleşiyordu ortam. Yeni sevgilisi kıllandı mı acaba diye baktım ama

"Nasıl olsa bu lavuktan bir zarar gelmez" düşüncesi hasıl olduğundan zerre

şeyinde değildim herifin. Adam en ucuz kangal sucuğu seçmekle meşguldü.

"Niye böyle olduk biz?" der gibi baktım. "Ne diyorsun?" der gibi baktı bana.

"Niye böyle olduk diyorum?" der gibi tekrar baktım.

"Ne diyorsun anlamıyorum" der gibi tekrar baktı bana.

"Neyse s.ktir et" der gibi baktım. S.ktir etti alışverişe devam etti.

Bir güle güle demeden.

Gözyaşlarımı saklayarak iki poşet Patitoyu ve Le Portamı yerden aldım ve kasaya gittim.

Bir de Blume peçete aldım yüzlük paket, gözyaşlarımı silmek için.

Kasadaki görevli yine baliciymişim gibi baktı bana,

"Paran var mı" der gibi baktı bana, bana bakmasın artık kimse.

Al lan paranı der gibi uzattım, para üstü beklemeden çıktım

ama sonra hemen geri dönüp şahsiyetsizce aldım paranın üstünü.

Tam çıkacakken fiş almayı unuttuğum aklıma geldi.

Dönüp onu da aldım .mina koyim, bir romantizm de yaşayamadık be.

Eve giderken Serkan geldi yavaşça yanıma.

Tek dostum, yoldaşım, üzgün olduğumu anlayabilen tek insan.

"Abi bir şey diycem. Pijamanın kıçında delik var, kıçın gözüküyor, baya bir büyük"

O günden beri evdeyim. BİM'e de kapıcıyı yolluyorum.

Serkan'la da ara sıra mesajlaşıyorum

---