buluş-fikir
elbette ki herşey hayal etmekle başlar, bu konuda insanoğlunun düşüncesine sınır neredeyse getirilemiyor. kaldı ki hayalle o
hayalin gerçekleşmesi arasında;
* tutarlı bir fikir,
* fikrin desteklendiği bilimsel bir teori,
* pratik kulanışlılık,
* gerçekçi maliyet analizi,
* kullanışlılık,
* teknolojik malzemeler,
* epey bir çalışma,
* ...ve finans kaynağı (para)
gereklidir.
sonra atlanmaması gereken en önemli konu "bilgisiz fikrin olmayacağı"dır. bugün gelişkin ülkelerde en pahalı şey "fikir"dir,
yeni ve işe yarar fikirler...
ama bunlar bu memlekette olduğu gibi, kahve (kıraathane) köşelerinde veya "kanki" meclislerinde ayaküstü yapılan "icatlar"
veya "güzel fikirler" değil, paraya dönüşecek veya güç kontrolu sağlayacak bilimsel düşüncelerdir.
nice insan tanıyorum ki, hala bile "çok özel ve gizli" bir icadı olduğunu sanıyorlar. o kadar yeni bir buluş ki bu
akıllarındaki, ne doğru dürüst anlatmak istiyorlar ve zaten ne de doğru dürüst anlatabiliyorlar. çünkü desteklendikleri bir
teori veya teknik yok. yarım yamalak, kulaktan dolma iki bilgi kırıntısıyla dünyayı değiştirebileceğini sananlar çok. belki
aralarında doğrudan fikrin kendisi olmasa da yol açacağı yeni proje düşünceleri açısından çok değerli olanları vardır.
diyelim var, kimin haberi oluyor bundan: kendileri dışında hiç kimsenin! yani akıllarda kalarak çürümeye mahkum işlenmemiş
cevherler belki de.
yanlış anlaşılmasın, ben kimseye fikirlerini yok yere heba edin demiyorum. bunu sizden "çalarak" değerlendirecekler
çıkacaktır elbet, yolunu bulun; siz kazanın, insanlık kazansın. ama dökün ortaya (güvendiğiniz insanlara veya kurumlara),
açıklayın ki o ham madenin fizibilitesi yapılıp bir mücevhere mi dönüşeceği yoksa adi bir taş parçası mi olduğu ortaya
çıksın.
kimseye güvenmiyorsanız, o zaman tekniğinizi ilerletin, fikrinizin bilimsel temellerini oluşturun ve kendiniz çıkarın ortaya.
sadece hayal etmekle kalmayın.
küçük ve özel bir örnek vermek isterim. benim babam yılda bir-iki kitap yazar ama sadece adını koyar, şık, şatafatlı bir ad;
gerisi gelmez.
bu arada gerçekten de ortalıkta, kurum bazında bile çalışan fikir hırsızları var, bazıları fikrin ana üreticisine, ortaya
çıkarılan maddi-manevi getirinin milyonda birini bile çok görür. "olsun, farketmez; sonuçta insanlık kazanır" diyenlere benim
diyecek bir şeyim yok; insanlığın hali ortada çünkü.
bazı yarışmalar düzenleniyor, hatta bunların bazılarını AT yapıyor. yüzlerce proje geliyor ve bir kişiye verilen en büyük
ödül 4000 euro. nice örnek var geçmiş zamanın Tübitak'ıyla ilgili. küsen veya projesini gerçekleştiremeyen insanlarımız
"beyin göçü"yle dışarıya gidiyor ve bir daha da gelmiyorlar. niye gelsinler ki? patent bürolarında çöpe atılan emeklerine mi
yansınlar, işe yarar projelerinin anında çalınıp birilerine satılmasına mı, ellerine bir süslü kağıt parçası tutturulup
"aferin, güzel düşünmüşsün, hadi sana güle güle" denmesine mi?
bir gencimiz (ve ekibi) nanoteknoloji alanında belki dünyayı değiştirecek buluşa imza attığı tarihte (daha geçen ay)
bakanlıktan halka açıklanan "keneden korunma yolu"na bakın: "kırsala çıktığınızda pantolon paçanızı çorabınızın içine sokun".
burada yazılanlar suçlama, karalama değil arkadaşlar, gazetede yayınlanmış, televizyonda çıkmış haber bunlar.
sözün özü hayallerinizin peşinden gidin ama bilimsel yöntemlerle. yoksa hayallerinizle yalnızca kendinizi avutursunuz.
Başa dön
